Παραλαμβάνει ξεχασμένη τσάντα με το ταχυδρομείο. Αλλά όταν ανοίγει το πακέτο βλέπει κάτι περισσότερο

Υπάρχουν περιπτώσεις που κατά λάθος αφήνουμε τα πράγματά μας εδώ κι εκεί. Ειδικά όταν είμαστε σε πίεση να προλάβουμε κάτι ή έχουμε υπερένταση για κάποιον λόγο, το μυαλό μας απλά δεν δουλεύει όπως θα έπρεπε.

Όταν συμβαίνει αυτό, μας πιάνει κρύος ιδρώτας και μας καταλαμβάνει πανικός. Το χειρότερο δηλαδή για να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε κατάσταση κρίσης.

Δεν μπορείς να το ελέγξεις. Συνειδητοποιείς πόσο σημαντικό είναι αυτό που έχασες ή απλώς τα βάζεις με τον εαυτό σου που δεν έδειξες τη δέουσα προσοχή και σύνεση.

Αρχίζεις να ψάχνεις σπασμωδικά μήπως καταφέρεις και διορθώσεις το λάθος. Μάταια όμως.

Όσο και να ψάχνεις κάτω από τον καναπέ ή γυρνάς πίσω στο κατάστημα μήπως βρήκαν κάτι, σπάνια το αποτέλεσμα είναι άμεσα θετικό.

Μια γυναίκα που ξέρει από πρώτο χέρι τι σημαίνει πανικός όταν χάνεις κάτι είναι η Λίντσεϊ Τζόουνς, από το Τέξας των ΗΠΑ.

Γύρναγε σπίτι, όταν σταμάτησε σε ένα εστιατόριο. Μόλις έφυγε, συνειδητοποίησε κάτι που έκανε την καρδιά της να σπάσει.

Η τσάντα της έλειπε

Η Λίντσεϊ κατάλαβε πως δεν είχε την τσάντα της όταν ήδη είχε οδηγήσει εκατοντάδες χιλιόμετρα, από τη γειτονική πολιτεία του Νέου Μεξικού προς το Τέξας. Μόλις είχε ολοκληρώσει μια εβδομάδα διακοπών και γύριζε πάλι σπίτι της.

Είχε σταματήσει με την οικογένειά της για φαγητό σε ένα κατάστημα της αλυσίδας Τσικ Φιλ Έι που φημίζεται για τα σάντουιτς κοτόπουλου. Μόλις έφαγαν, μπήκαν στο αυτοκίνητο και ξεκίνησαν πάλι για τον δρόμο της επιστροφής.

Όταν όμως μετά τρεις ώρες σταμάτησαν σε βενζινάδικο, η Λίντσεϊ κατάλαβε πως η τσάντα της έλειπε! Ήταν σίγουρη πως την είχε ξεχάσει στο εστιατόριο.

Αμέσως τηλεφωνεί στο Τσικ Φιλ Έι και εξηγεί τι είχε συμβεί. Απάντησε μια υπάλληλος και αμέσως η καρδιά της γύρισε στη θέση της όταν της είπε πως την είχαν βρει.

Η Ντάρσι Κουέλαρ, που είχε βάρδια εκείνη την ώρα στο κατάστημα, εξηγεί:

«Δούλευα στο πόστο εξυπηρέτησης των πελατών που παράγγελναν από το αυτοκίνητο και άκουσα ξαφνικά το τηλέφωνο να χτυπάει.

Μας ενημέρωσε πως ήταν τρεις ώρες μακριά και ότι είχε ξεχάσει την τσάντα της.

Της απάντησα πως η τσάντα της είχε βρεθεί και ήταν ασφαλής στο κατάστημα», δήλωσε η Ντάρσι μιλώντας στις ειδήσεις του KAMC.

Ανακουφισμένη η Λίντσεϊ ρώτησε αν είναι δυνατόν να τη στείλουν με το ταχυδρομείο, όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Ο διευθυντής του καταστήματος, ο Κέισι Κόβαρ, υποσχέθηκε πως θα τη στείλουν με κούριερ, την ίδια μέρα κιόλας.

Πράγματι, καθώς κατάλαβε ότι η Λίντσεϊ είχε πραγματικά ανάγκη την τσάντα της, ο διευθυντής πήγε ο ίδιος στο γραφείο της FedEx για να σιγουρευτεί πως όλα θα γίνουν όπως είχε δεσμευτεί.

Στο μεταξύ, η Λίντσεϊ περίμενε να της δώσουν έναν αριθμό λογαριασμού για να καταβάλει το κόστος για αυτή την αποστολή. Ο Κέισι όμως της είπε πως όλα έχουν τακτοποιηθεί.

Είδηση στο Facebook

Θα ήταν μια συνηθισμένη και μάλλον αδιάφορη ιστορία, αν η Λίντσεϊ δεν αποφάσιζε να γράψει για την εμπειρία της στο Facebook.

Ανέλαβε την ευθύνη «1000 τα 100» για την απερισκεψία της αλλά δεν παρέλειψε να σημειώσει την εξαιρετική αντίδραση του Κέισι:

«Πήγε την τσάντα μου ο ίδιος στο γραφείο της FedEx και την έστειλε σαν αποστολή προτεραιότητας για να φτάσει την ίδια μέρα.

Η τσάντα θα είχε βάρος πάνω από τρία κιλά. Καταλαβαίνετε πως αυτή ΔΕΝ ήταν μια φθηνή αποστολή.»

Πέρα όμως από την επιστροφή της τσάντας στην ιδιοκτήτριά της, το προσωπικό στο εστιατόριο είχε ετοιμάσει και κάτι άλλο.

Το δέμα δεν περιείχε μόνο την τσάντα της Λίντσεϊ. Με έκπληξή της είδε πως είχε μέσα κουπόνια για δωρεάν φαγητό και διακοσμητικά με τη φίρμα του καταστήματος!

Η Λίντσεϊ συνέχισε γράφοντας:

«Η τσάντα μου όχι μόνο βρέθηκε από καλούς και τίμιους ανθρώπους. Συμφώνησαν να μου την επιστρέψουν παρ’ όλο που δεν είχαν καμία τέτοια υποχρέωση!

Για αυτό, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ντάρσι και τον Κέισι, επειδή είστε καταπληκτικοί!»

Όχι μόνο βρήκε την τσάντα της η Λίντσεϊ αλλά έλαβε επιπλέον και δώρα, κάτι που δεν περίμενε καθόλου.

Τι γνώμη έχετε για την ιστορία αυτή;

Είναι η αντίδραση του καταστήματος μέσα στα όρια της καλής εξυπηρέτησης;

Σίγουρα θα έπρεπε να επιστραφεί η τσάντα στην ιδιοκτήτριά της. Καμία αντίρρηση.

Και μπράβο για την εκπαίδευση που είχαν οι υπάλληλοι να χειριστούν μια τέτοια περίπτωση.

Και ακόμη περισσότερα μπράβο στους ίδιους τους υπαλλήλους, γιατί αυτοί είναι τελικά που θα στηρίξουν οποιαδήποτε πολιτική μιας μεγάλης ή μικρής εταιρείας.

Αλλά να μην εισπράξουν ούτε το κόστος της ταχυμεταφοράς; Δεν ξέρω, αλλά μου φαίνεται υπερβολικό.

Τελικά βέβαια, καθώς η ιστορία της Λίντσεϊ δημοσιεύτηκε στα κοινωνικά μέσα, το κατάστημα έλαβε με το παραπάνω τη θετική διαφήμιση που δικαιούται.

Γράψτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια.

Παρακαλούμε κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να έχουν την ευκαιρία και οι φίλοι σας να διαβάσουν για αυτή τη, μάλλον, σπάνια αντίδραση του καταστήματος στην Αμερική.

 

Διαβάστε περισσότερα